Op www.scholieren.com plaatsen jongeren van het voortgezet onderwijs hun werkstukken, scripties, boekverslagen en andere zaken die zij tijdens hun studie moeten maken.

Wanneer je dan intypt: seksueel misbruik van jongend door mannen, of incest of kindermishandeling, dan kan je zo maar 878 werkstukken lezen over bovenstaande onderwerpen en dat is best uniek.

Natuurlijk kan ik hier niet alle werkstukken vermelden, maar wel het feit dat er heel veel jongeren op de MAVO, HAVO, VWO er werk van maken om het probleem van kindermishandeling, seksueel misbruik van meisjes, maar ook van jongens door mannen, incest door familieleden, om dit verhaal en deze problematiek aan de kaak te stellen.

 


Welk seksueel misbruik van kinderen komt voor?


Er is een grote variatie in aard en ernst. De volgende indeling is te maken:


• Licht misbruik: een eenmalig incident van relatief ‘onschuldig’ karakter zoals betasting van de geslachtsdelen boven of onder de kleding. De dader gebruikt geen dwang, maar het kind ervaart het wel als ongewenst.


• Matig misbruik: eenmalige of meermalige betasting van de geslachtsdelen onder de kleding of masturbatie in bijzijn van het kind. Het kind is in geringe mate afhankelijk van de dader (bijvoorbeeld de jeugdleider). Die oefent geen lichamelijke dwang uit, maar zet het kind wel onder druk of vraagt het om geheim te houden.


• Ernstig misbruik: (pogingen tot) penetratie of wederzijdse masturbatie. Het kind is afhankelijk van de dader. Het misbruik houdt minimaal een jaar aan. De dader gebruikt lichamelijke dwang of psychische manipulatie.

 


• Zeer ernstig misbruik: meermalig, langdurig seksueel misbruik (penetratie), dat minimaal een jaar aanhoudt. Het kind is afhankelijk van de dader. Die chanteert het kind of gebruikt lichamelijk geweld.

 

© Dr. Frits Bernhard, maart 1997


Het verhaal van Pieter.

[Op zijn vijftiende is Pieter misbruikt door een lerares van zijn middelbare school. Nu is hij 31 jaar en woont in een grote stad in het noorden van het land. Hij is getrouwd heeft geen kinderen. Hij werkt als groepsleider in een inrichting.]

Ik vind het heel moeilijk om onder woorden te brengen, want er zijn geen namen voor bij mannen en jongens. Zelf vind ik dat er met mij ongewenste intimiteiten zijn gebeurd. Mijn groei van jongen naar man is verstoord, omdat iemand mij over de grens heeft getrokken., Omdat zij mij niet meer de keus heeft gegeven om te groeien naar een volwassen seksualiteit, maar mij er toe gedwongen heeft. Ik was er niet aan toe. Wat voor naam moet ik daar nu aan geven? Dat maakt het voor mij moeilijk om te vertellen in welke hoek het zit. Ben ik verkracht? Ben ik aangerand? Die woorden associeer ik met de man als dader en in mijn geval was dat een vrouw. Dat heeft het mij altijd moeilijk gemaakt om erover te praten. 
Op mijn vijftiende liet ik niet in mijn gedachte toe dat ik het niet gewild had. Ik schaamde mij en de boosheid was naar mij gericht in plaats van naar Thea. Veel gevoelens van onmacht. Hoe kon ik zo’n situatie in godsnaam een stijve krijgen? Mijn lichaam deed het tegenovergestelde van wat ik wilde. 
Ik zat op de middelbare school en zocht een thuis naast mijn ouderlijk huis, waar alles draaide om de ziekte van mijn vader. Op school kreeg ik op een gegeven moment extra aandacht van een lerares. Ze matste mij met cijfers, ik kreeg voldoendes voor proefwerken en scripties terwijl ik wist dat ik die niet verdiend had. Ik wantrouwde haar gedrag naar jongens en mannen. Ze probeerde steeds in de smaak te vallen. Zelfs voor overgeschreven scripties met een taalgebruik dat nooit van mij zou kunnen zijn, kreeg ik voldoendes voor. Ik vond dat wel handig maar ook verdacht. Ik was een jongen met een vrij grote bek. Een reactie op mijn thuis situatie denk ik. Een soort camouflage, mij zou niets raken. Veel lessen van haar gingen over seksualiteit. We durfden daar eigenlijk niet o goed over te praten, maar konden er wel tijd me rekken.
Deze lerares had een meisje uit een internaat in huis genomen. Daarom dacht ik dat het een goed mens moest zijn, dat ze jongeren begreep. Ik was met dat meisje bevriend. 
Als wij thuis waren bij die lerares, werden wij steeds in een volwassen situatie gedwongen. We moesten meepraten over echtscheiding, over haar seksualiteit en de seksualiteit van collega’s die met andere collega’s neukten. Een klein groepje leerlingen wisten dat leraren met jongeren neukten. Wij konden niets met die informatie. Naar een decaan gaan kon niet, omdat deze ook met jongeren neukte. Er was een heel web gesponnen op die school.Ik wist hiervan en ik had zoiets ‘aan mijn lijf geen polonaise, dat overkomt mijn niet’. Meiden en jongens die gepakt werden door docenten, durfden daar niet over te praten. Er hingen een soort spanning om hen heen. Wij hielden de informatie geheim. Als we daar over praatten werd dat als een privégesprek gezien, dat je niet verder vertelde, er zat dreiging achter. Niet alleen meisjes waren slachtoffer maar ook jongens. Sommige leraressen zagen jongens als pakbaar. Zo werd er naar je gekeken. Er heerste een sfeer waar leeftijd geen rol speelde.
Ik vind het ingrijpend om er zo over te vertellen… Een van de trucjes was om leerlingen naar een ‘gelijkwaardig niveau’ te tillen. Als volwassenen tegen je spraken alsof je zelf ook een volwassene was, durfde je niet snel toe te geven dat je het niet snapte waar ze het over hadden. Want je was gevleid dat je zo volwaardig mocht meepraten. Zeker als het over seksualiteit ging, durfde je niet te zeggen dat je nog lang niet alles wist. Dan ben je een jongen die speelt of hij volwassen is. Een volwassene moet dat toch vrij snel door hebben. De jongens in de klas spraken onder elkaar over seksualiteit alsof ze flinke ervaringen achter de rug hadden. Niemand durfde dat van elkaar in twijfel te trekken, omdat ze bang waren zelf door de mand te vallen. Bijna niemand had nog geneukt. Ik dacht dat ik een van de laatste was. 
Als volwassenen over seksualiteit spraken, deed je alsof je daar deskundig in was. De volwassenen die kinderen pakten zeiden dat wij veel rijper waren voor onze leeftijd dan dat zij vroeger waren. Een nonsens-verhaal dat wel vaker door daders gebruikt wordt.
Op een avond ging ik op bezoek bij het meisje dat bij Thea, de lerares, inwoonde. Dat meisje bleek niet thuis te zijn. Thea’s huis was voor mij heel belangrijk. Het was een soort vluchtplek naast mijn ouderlijk huis. Ze nodigde me uit voor een pilsje. Er hing een vervelende en voor mij dreigende sfeer. Ik nam een machohouding aan uit onzekerheid en nieuwsgierigheid. Ze werd heel lijfelijk, hield mij vast en begon mij te kussen alsof ik de beste vriend des huizes was. Ik voelde mij overrompeld. Toen ik op de bank ging zitten werd het licht gedimd en kwam ze heel dicht tegen me aan zitten. Ik zei daar niks over, het was per slot van rekening haar huis. Ze begon het gesprek te sturen richting seksualiteit en vertelde hoe rijp ik wel niet was voor mijn leeftijd. Ze begon te praten over haar vorige huwelijk en over relaties van na die tijd. Ik kreeg het Spaans benauwd maar nam een houding aan alsof ik haar verhaal de normaalste zaak van de wereld vond. Ik durfde niet te vertellen dat ik het griezelig vond en dat ik eigenlijk wel op wilde stappen. Dat zou het image tenietdoen dat ik had opgebouwd. Ze werd steeds lijfelijker en begon met me te vrijen. Ik durfde niet te zeggen dat ik niet wild. Ze instrueerde mij hoe ik het moest doen. Ze nam me mee naar boven, naar haar slaapkamer, Ik had het gevoel dat ik geen kant op kon. Ik liep achter haar aan de trap op. Het leek wel of ik de prijs betaalde voor mijn eigen houding. 
Nu weet ik dat ze mij in deze situatie gemanipuleerd heeft. Toen legde ik meer de schuld bij mezelf: ik ook met mijn grote bek. Ze kleedde zich uit en vertelde over hoe ze het deed met andere mannen. Met een andere soort gelatenheid kleedde ik mij uit. Ik vond haar niet mooi, de hele situatie stootte mij af. Haar manier van vrijen is bezitterig en dwingend. Ik voelde me een gebruiksvoorwerp. Ik weet dat ik op een gegeven moment niet meer in mijn lijf zat. Als ik erop terugkijk, heb ik op dat moment mijn gevoel volledig buiten gesloten, alsof ik er niet was. Ik dacht: als ik klaar kom ben ik er van af, dan kan ik weg, ben vrij. Ik had net zo goed haar vibrator kunnen zijn. 
In de war ging ik ‘s avonds huilend op de fiets naar huis. Ik voelde mij vies. Het was laat in de avond dus kreeg ik thuis gedonder omdat ik mijn ouders wakker maakte door te gaan douchen. Ik kon niet uitleggen wat er aan de hand was. Ik was erg verward en had het gevoel dat ik erin geluisd was. Ik voelde me onmachtig en bang, niemand mocht hier achter komen. Ik schaamde me dat ik geen nee had durven zeggen. Het was een geheim dat ik zo ver mogelijk weg had willen drukken.
© Anoniem - 17 maart 2001


Wie zijn incest slachtoffers?

Naar schatting is het aantal incestslachtoffers hoger dan men in de eerste instantie zou verwachten. Uit onderzoek blijkt dat 15% van de vrouwen (dit is ongeveer één op de 6 à 7 vrouwen) vóór haar 16e levensjaar te maken heeft gehad met seksueel misbruik door verwanten. Hoe dit aantal bij mannen ligt is vooralsnog onbekend. Incest komt voor in de familie. Het gebeurd door een vader, moeder, broer, neef, tante, opa, achternicht etc. Incest kan echter ook in andere relaties bestaan, namelijk die van voogd en kind of leraar en kind.
Je kunt nooit zeker weten of iemand een incestslachtoffer is. Vaak is het wel op te merken omdat het slachtoffer niet tot nauwelijks met de dader om wil gaan en omdat het slachtoffer vaak als de dood is om alleen met de dader te worden achtergelaten. 
De daders zijn mensen die door ouders/familie als vertrouwde personen worden gezien. Daardoor is het voor het slachtoffer des te moeilijker om voor het misbruik uit te komen, omdat het slachtoffer bang is om niet geloofd te worden.

© Klijn 17 juni 2003